หน้ารวมบทความ
   บทความ > จดหมายข่าวพุทธิกา > สังคม พ่อแม่มีบทบาทในการอ่านหนังสือและการเข้าถึงธรรมของวัยรุ่นอย่าง ไร
กลับหน้าแรก

สนทนาค้นความหมายกับพระไพศาล  วิสาโล
ตอนที่ ๓ :  สังคม พ่อแม่มีบทบาทในการอ่านหนังสือและการเข้าถึงธรรมของวัยรุ่นอย่าง ไร

จดหมายข่าวพุทธิกา
เพื่อพระพุทธศาสนาและสังคม
ปีที่ ๑๔ ฉบับที่ ๕๒
ตุลาคม - ธันวาคม ๒๕๕๖

แบ่งปันบน facebook Share   

Update   :  ในฐานะที่ท่านคลุกคลีอยู่กับงานหนังสือมามาก    คิดว่าการอ่านหนังสือของบ้านเราเป็นอย่าง ไร

พระไพศาล  : ก็ดูเหมือนว่าไม่ค่อยพัฒนาขึ้นเท่าไหร่ แล้วคู่แข่งก็เยอะขึ้น พวกสื่อมัลติมีเดียก็ดึงคนไปเยอะเลย ก็อาจจะเป็นเหมือนต่างประเทศ  อย่างในอเมริกา  พอสื่อเหล่านี้เข้ามา  คนก็อ่านหนังสือน้อยลงมาก  แต่ของเขายังมีทางเลือก มีหนังสือหลากหลายมาก  ของไทยลำบาก  ทางเลือกน้อยและไม่ค่อยหลากหลาย  แต่ส่วนหนึ่งมันเป็นวัฒนธรรมที่สะสมมาว่าเราให้คุณค่ากับ ความคิดความอ่านแค่ไหน แล้วส่วนหนึ่งเป็นเรื่องของการฝึกให้เด็กรู้จักคิด  ถ้าเขารู้จักคิดเขาก็จะเห็นว่าหนังสือนี้เป็นแหล่งความรู้ ให้ข้อมูลได้ แล้วจะมีความสุขกับการใช้ความคิด  การค้นคว้า  ถ้าเราไม่มีความสุขกับเรื่องนี้  หนังสือก็จะกลายเป็นเรื่องที่น่าเบื่อ ยกเว้นหนังสือการ์ตูนที่เพลิน ๆ  แต่การ์ตูนก็สู้พวกมัลติมีเดียไม่ได้เพราะหนังสือไม่เคลื่อนไหว ถึงเด็กยุคใหม่จะสนใจคอมพิวเตอร์มาก็จะเป็นในเชิงบันเทิง มากกว่าการแสวงหาความรู้  เช่น  พวกเกม ถ้าเป็นผู้ใหญ่ก็จะสนใจพวกพิลึกพิสดารไปเลย  การอ่านของคนไทยเพิ่มขึ้นก็ จริงแต่ยังน้อยอยู่

Update   :  คิดว่าพ่อแม่ควรจะอบรมลูก อย่างไรในเรื่องนี้

พระไพศาล  :   พ่อแม่ต้องมีเวลา แต่พ่อแม่ส่วนใหญ่ไม่มีก็เลยทดแทนลูกโดยการให้เงิน หรือหาวิดีโอเกมให้  ต้องมีเวลาให้ลูกตั้งแต่เล็กๆ เอาการ์ตูน เอานิยายภาพ มาสอนเด็กตั้งแต่ขวบสองขวบ  ถ้าทำอย่างนี้เด็กก็จะมีนิสัยรักการอ่าน  แต่ถ้าปล่อยเด็กตามใจชอบ เขาก็จะเข้าหาโทรทัศน์  บางทีพ่อแม่ก็ชอบ  เพราะเด็กจะได้ไม่วุ่นวาย  ไม่ซน

Update   :   แล้วสำหรับวัยรุ่นปัจจุบัน นี่ท่านคิดว่าเขาห่างเหินจากธรรมะมากขึ้นหรือไม่

พระไพศาล  :  อาตมาคิดว่าจำนวนคน ที่ห่างเหินหรือสนใจธรรมะจะเพิ่มขึ้นพอๆ กัน แต่ก็ไม่รู้ว่าสัดส่วนเท่าไหร่ แต่ถ้าดูภาพรวมแล้วก็ดูเหมือนว่าผู้ที่สนใจธรรมะจะมีน้อย แต่ก็มีเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับสมัยก่อน  หนังสือธรรมะก็ยังเป็น หนังสือที่ขายได้  ส่วนหนึ่งก็เป็นผู้ใหญ่อ่าน  แต่ส่วนหนึ่งก็คิดว่าวัยรุ่นเริ่มสนใจด้วย  อาตมาคิดว่ามีความเคลื่อนไหวในส่วนนี้แต่ก็ยังถือว่าไม่พอเพียง  ส่วนหนึ่งเพราะเขาไม่เข้าใจว่าธรรมะนี่โยงเข้ากับชีวิตของเขาได้อย่างไร  ส่วนหนึ่งคือเด็กก็ไม่ค่อยมีเวลาคิด  เพราะมีสิ่งเร้าเป็นวัตถุเข้ามาเสนอสนองมาก หนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งเคยสัมภาษณ์ว่า อะไรที่จะทำให้เด็กเกิดความมั่นใจในตนเอง  เขาก็จะนึกถึงสเก็ตบอร์ดหรือรองเท้ายี่ห้อดัง  คือนึกถึงแต่เรื่องการมี วัตถุ  ซึ่งสมัยอาตมาตอนเด็กๆ เวลาพูดถึงว่าอะไรทำให้เราไม่อาย  เรามักจะนึกถึงว่า  ถ้าเราไม่ทำความชั่วเราจะไม่อาย  แต่เดี๋ยวนี้เขาคิดแต่เรื่องการมี มีอะไรบ้างที่ทำให้เขาไม่อาย  เขาให้ความสำคัญกับการมีมากกว่าการเป็น  คุณค่าของตัวเองอยู่ที่ว่ามีอะไร  ไม่ได้อยู่ที่เป็นอะไร  เป็นคนดี  หรือขยันหมั่นเพียรแค่ไหน  ซึ่งมันก็กลายเป็น เรื่องวัตถุไปเต็มที่เลย  ส่วน หนึ่งก็เพราะมีวัตถุมาเสนอสนองเยอะมาก  แต่ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเศรษฐกิจบูม  ได้อะไรมาง่ายๆ พ่อแม่ไม่มีเวลา ตั้งหน้าตั้งตาแต่จะหาเงิน

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved