คิดถึงหลวงพ่อ >
ตอกไม้ไผ่สอนธรรม
กลับหน้าแรก

ตอกไม้ไผ่สอนธรรม
สนิท แม้นมณี

อากาศเดือนเมษายน เวลาใกล้เพลฮ้อนหลาย  มอเตอร์ไซค์ซูซูกิคริสตัลพาผมมาจนฮอดวัดป่าสุคะโต จอดหน้าศาลาใหญ่ ย่างอ้อมไปทางครัวมุ่งหน้าไปสะพานข้ามสระบัววัดป่าสุคะโต  หน้าที่มื้อนี้มาเพื่อที่จะนิมนต์หลวงพ่อไปเทศน์ที่อุทยานแห่งชาติตาดโตน อบรมผู้นำเยาวชนเพื่อการอนุรักษ์ตามโครงรักษ์เรารักษ์โลก  ย่างมาถึงหัวสะพานข้ามสระบัว พ้อแม่ชีย่างสวนข้ามสะพาน ถามแม่ชีหว่า “แม่ชีครับหลวงพ่ออยู่บ่ครับ” แม่ชีบอก “หลวงพ่ออยู่ศาลาไก่จ้า...”  ผมย่างข้ามสระบัวมองลงไปเห็นน้ำในสระสีขุ่นๆ  น้ำฝนที่ตกมาไหลลงในสระบัว เสียงปลาบ้อนในป่าหญ้าข้างสระคือซิโตใหญ่ ข้ามมาถึงฝั่งสระบัวย่างไปตามทางเดินแคบๆ ที่เปิดช่องพอให้คนได้ย่าง   เชื่อมระหว่างฝั่งสระกับศาลาไก่ 

ผมเดินมาถึงหน้าศาลา หลวงพ่อนั่งหันหลังให้ผม หลวงพ่อหันหน้ามาทางสระใต้ร่มไผ่ กำลังเหลาตอกไม้ไผ่กำมักใหญ่  ผมเดินไปกราบหลวงพ่อ “มาแต่ไสละ” หลวงพ่อถาม “ผมมาแต่ตาดโตนครับ”  ฮือ...เสียงหลวงพ่อรับคำในลำคอ ใบหน้าหลวงพ่อยังยิ้มน้อยๆ “มาหยังละ”  “ผมมานิมนต์หลวงพ่อไปเทศน์อบรมเยาวชนรักษ์เรารักษ์โลกครับ จัดที่น้ำตกตาดโตนมื้อฮือ (มะรืน) ครับ”  “หลวงพ่อไปบ่ได้ดอกหลวงพ่อกำลังอบรมผู้มาปฏิบัติธรรมกลุ่มหนึ่งที่หลวงพ่อต้องสอนการปฏิบัติธรรมเจริญสติให้ หลวงพ่อคิดอยากอยู่ว่าจะสอนเขาแบบใด  ย้อนเขาเป็นคนหูหนวก เว้าบ่ได้ ฟังบ่ฮู้เรื่อง หลวงพ่อเลยมาเหลาตอกไปสอนคนหูหนวก หลวงพ่อหว่าคือซิไคแน่ (คงพอช่วยได้)”  “หลวงพ่อซิสอนแบบใดครับ”  “หลวงพ่อกะสิให้เขาจับเส้นตอกคนละเส้น แล้วกะให้เอานิ้วมือจับลูบไปตามเส้นตอก เส้นตอกก็จะสอนถึงผิวตอกหว่าเป็นจังใด ใจเขากะซิไปอยู่นำเส้นตอกของไผของมัน  หลวงพ่อจังมานั่งเหลาตอกให้ครบคน นี่ละ....”

เสียงตีระฆังจากศาลาใหญ่ให้สัญญานหว่า ถึงเวลาฉันเพลแล้ว  ผมก้มลงกราบหลวงพ่อ ก่อนย่างตามหลวงพ่อผ่านศาลาไก่  หลวงพ่อชี้ให้ดูไก่ป่ากำลังหมอบไข่ที่ใต้ต้นไม้ข้างศาลา... “หม่องมันอยู่มันเซาหมอบลูกหมอบเต้า มาอยู่กันหลายโต” 


รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved