คิดถึงหลวงพ่อ >
เพียงคำว่า รู้ซื่อๆ
กลับหน้าแรก

เพียงคำว่า รู้ซื่อๆ
มนสิกุล โอวาทเภสัชช์

ประมาณ ๑๒ ปีก่อน เพื่อนที่ไปทำงานในประเทศจีนกลับมาเมืองไทยพร้อมกับบอกว่า อยากลาออกจากการเป็นนักเคมีทำสูตรอาหารให้กับบริษัทเลี้ยงไก่ข้ามชาติแห่งหนึ่ง เพราะสงสารไก่ สงสารคนที่ต้องกินไก่ที่มาจากการขุนด้วยยา ก่อนลาออกเธออยากไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่าสุคะโต ที่ปฏิบัติเจริญสติเคลื่อนไหว ตามแนวทางหลวงพ่อเทียน  ซึ่งเธอศรัทธา ก่อนจะได้คำตอบภายในใจที่ชัดเจนขึ้นกับชีวิต ฉันยินดีไปเป็นเพื่อน เรามีเป้หนึ่งใบกับเสื้อผ้าเพียงสามชุดเท่านั้น 

ออกจากหมอชิตตอนค่ำๆ ไปถึงประมาณตีสามแล้วติดรถส่งผักเข้าวัด เมื่อไปถึงก็ไปพักผ่อนอยู่บนศาลาชั้นบน แล้วก็มีคนเริ่มทยอยมาทำบุญ   หลวงพ่อคำเขียนเทศน์สั้นๆ น้อยๆ อธิบายเรื่องการเจริญสติ แนะให้เราทำอะไรด้วยสติ ให้รู้สึกตัวกับทุกสิ่งที่ทำ คำที่หลวงพ่อกล่าวอยู่เสมอที่คุ้นเคยกันก็คือ “รู้ซื่อๆ” หรือ “รู้เฉยๆ” ไม่ต้องมีความคิดปรุงแต่งเข้าไป แต่ก็ไม่ได้ห้ามคิด หรือให้หยุดคิด แต่ให้เรา “เห็นความคิด” จากการสร้างจังหวะในการเคลื่อนไหวมือ ๑๔ จังหวะ จะทำให้เราเห็นกระบวนการความคิดที่มาอย่างไม่ขาดสาย ว่ามันเป็นของมันอย่างนั้น เมื่อเห็นเราก็ไม่คิดปรุงแต่งเพิ่มมากขึ้นให้ความคิดมันลากจูงไปจนทำให้เกิดทุกข์ 

ที่วัดป่าสุคะโต เราจึงเห็นภาพแปลกตาไปจากวัดอื่นตรงที่ ชาวบ้านที่มาใส่บาตร ทำบุญที่วัด แล้วก็นั่งฟังธรรม ทำความเพียรเจริญสติด้วยการสร้างจังหวะเคลื่อนไหวมือกันทุกคน หากคนมาใหม่ยังไม่เข้าใจ หลวงพ่อก็เมตตาสอนให้ทุกครั้ง

เราเข้าไปกราบหลวงพ่อและขอพักปฏิบัติสัก ๕-๖ วัน ท่านโยนกุญแจมาให้เป็นพวง แล้วบอกว่าเลือกเอาเลยจะอยู่กุฏิไหนก็ได้ ให้ถือว่าเป็นบ้านที่สองของลูก ทั้งๆ ที่เพิ่งพบหลวงพ่อครั้งแรก ท่านก็เมตตาพวกเรามากขนาดนี้ เราจึงรู้สึกว่าวัดเป็นบ้านทันที เราเดินไปทำความเพียรเจริญสติหลายที่ บางวันไปบนภูเขา บางวันอยู่บริเวณป่าแต่ก็ยังอยู่ในวัด แม้ตอนนั้น ยังไม่เข้าใจกับการปฏิบัติแนวทางนี้ แต่ก็พยายามฝึก พยายามรู้สึกตัวกับการเคลื่อนไหวมืออยู่เช่นนั้น

เพียงคำว่า “รู้ซื่อๆ” ผ่านไปเป็นสิบปีฉันเพิ่งจะเข้าใจ แล้วต้องใช้เวลาปฏิบัติอีกเท่าไรจึงจะเอาตัวรอดได้ในสังสารวัฏที่มัดตรึงเราไว้ด้วยความคิดปรุงแต่งมหาศาล


รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved