คิดถึงหลวงพ่อ >
ปฏิบัติธรรมครั้งแรกที่วัดโมก
กลับหน้าแรก

ปฏิบัติธรรมครั้งแรกที่วัดโมก
แม่ชีวิภาพรรณ นาคแพน

เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๕ ได้ลาออกจากการงานเพื่อค้นหาตัวเอง ก็คิดถึงวัดป่าสุคะโตที่เราเคยไป  อยากไปปฏิบัติธรรมจริงๆ  ได้แต่อ่านหนังสือ จึงไปหาหลวงพ่อคำเขียน  ท่านบอกว่า ท่านจะไม่อยู่สุคะโต จะไปจำพรรษาที่วัดโมก ขอนแก่น (ตอนนั้น มีความแตกแยกเรื่องการปกครองวัดป่าสุคะโต ท่านใช้สันติวิธี คือหลีกออกไปเสีย)  เราจึงตามไปจำพรรษาด้วย  ก็เห็นท่านออกบิณฑบาตร กลับมาจีวรชุ่มเหงื่อ ท่านก็สรงน้ำที่โอ่งหน้ากุฏิซึ่งเป็นเรือนไม้เก่าสองชั้น  ท่านบอกเดินบิณฑบาตรร่างกายแข็งแรงดี

ระหว่างวันท่านก็เดินจงกรม นั่งอยู่หน้ากุฏิ  ทุกเช้าก็เทศน์หลังทำวัตรเช้า  เราอยู่เขตอุบาสิกา เดินจงกรม ท่านก็ให้เห็นความคิด  เราเผลอเป็นส่วนใหญ่  พอรู้ตัวว่าคิด เราก็ไล่ว่าเราเริ่มคิดตั้งแต่เรื่องอะไร ไล่เรื่องราวไปเรื่อยๆ ก็เดินไปถามท่านว่าทำอย่างนี้ถูกไหม  ท่านบอกว่าพอรู้ตัวว่าคิด ก็หยุดมาอยู่กับรู้สึก  ไม่ใช่ไปตามไล่อย่างนั้น  เหมือนเราเดินมาเห็นงู เราก็หยุดเลยใช่ไหม ทำอย่างนั้นล่ะ  เดินอยู่ พอรู้ตัวว่าคิดก็กลับมารู้สึกตัว 

อีกครั้งหนึ่งเราเห็นคนอื่นเก็บอารมณ์ก็ทำบ้าง  เราไม่ได้ไปทำวัตรสวดมนต์ ตักอาหารกลับมากินที่กุฏิ พอมีคนเดินมาก็หลบเข้าห้อง หลวงพ่อไม่เห็นอยู่ ๒-๓ วัน ก็เดินมากับท่านเอนกถามว่าป่วยหรือ  เราบอกว่าเก็บอารมณ์ ท่านว่าเป็นอย่างไรบ้าง เราบอกเหมือนคนบ้า หลบผู้หลบคน  หลวงพ่อบอกให้ปกติ เก็บอารมณ์ก็แค่เห็นอารมณ์ เปลี่ยนร้ายเป็นดี ไม่ใช่ไปบีบเค้นตัวเอง ให้ทำกิจเป็นปกตินั่นแหละ

ถ้าหลวงพ่อไม่ห่วงใยศิษย์  ศิษย์ก็คงจะโง่อยู่อย่างนั้น

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved