คิดถึงหลวงพ่อ >
ความเป็นกัลยาณมิตรของหลวงพ่อ
กลับหน้าแรก

ความเป็นกัลยาณมิตรของหลวงพ่อ
แขลดา จิตตปัญญา และพนักงานเลมอนฟาร์ม

ขอโอกาสที่จะเขียนประสบการณ์เล็กน้อยที่มีโอกาสได้สัมผัสเรียนรู้จากหลวงพ่อ   สำหรับเหตุที่ชาวเลมอนฟาร์ม ได้มาวัดป่าสุคะโตและได้พบหลวงพ่อ เนื่องจากในปี 2546 เกิดไฟไหม้ป่าครั้งใหญ่บริเวณป่าหลังวัด ซึ่งเป็นป่าเก่าแก่ดั้งเดิมตั้งแต่ครั้งที่หลวงพ่อมาสร้างวัดและได้รักษาป่าผืนนี้เอาไว้  ไฟไหม้ป่าครั้งนี้รุนแรงอยู่นับสิบวัน ป่าเสียหายทั้งหมดเป็นพื้นที่กว้างหลายสิบไร่  พระและโยมที่วัดทำอะไรไม่ได้มากนัก นอกจากคอยควบคุมไฟไม่ให้ลุกลามไปแล้วปล่อยให้สงบลงไปเอง เมื่อหลวงพี่ตุ้มแจ้งข่าวไป เราจึงตกลงกันว่าจะชวนลูกค้าและพนักงานมาทำบุญทอดผ้าป่าและปลูกป่าทดแทนกัน จึงเป็นที่มาของการจัดกิจกรรมเจริญสติ ปลูกป่า ที่วัดป่าสุคะโตเป็นประจำทุกปี ครั้งละ 3-4 วัน จนถึงปัจจุบันเป็นปีที่ 11

ในความรู้สึกของตัวเอง หลวงพ่อเป็นพระเมตตาใจดี ท่านพูดน้อยเท่าที่จำเป็น ยิ้มเป็นส่วนมาก แต่ไม่ค่อยมีโอกาสได้ใกล้ชิดท่านนัก มีอยู่เหตุการณ์หนึ่งที่จำฝังใจถึงความเมตตาของท่าน   น่าจะประมาณปี 2547 - 2548  ก่อนที่หลวงพ่อจะป่วย ช่วงนั้นท่านพักอยู่ที่กุฏิบริเวณป่าไผ่ ท่านปลูกต้นไม้เยอะมาก บริเวณนั้นมีแต่ป่าไม่มีกุฏิหลังอื่นเลย มีสำนักงานอีกหลังหนึ่งที่ใช้บริหารงานเรื่องปลูกป่าของวัด  วันนั้นพอดีมีคณะนักศึกษามาปฏิบัติธรรม พระอาจารย์ให้แยกไปนอนกลดในป่าตามที่ต่าง ๆ  ช่วงเย็นวันนั้นบังเอิญดิฉันเดินผ่านมาแถวๆ ป่าไผ่  เห็นว่ามีกลดหลังหนึ่งกางทิ้งไว้ที่ใกล้ๆ กุฏิหลวงพ่อ ห่างจากกุฏิท่านประมาณ 10  เมตร  จึงลองถามหลวงพี่ว่าถ้าไม่มีคนพักขอไปลองนอนดูได้ไหม ปกติมาสุคะโตจะนอนแต่ที่ศาลาหน้า อยากจะนอนกลดดูบ้าง ท่านอนุญาต ก็เลยมาอาบน้ำแล้วเตรียมสัมภาระไปนอนกลด

ช่วงค่ำ ๆ ประมาณหกโมงเย็น กำลังจัดของในกลด หลวงพ่อเปิดประตูเดินออกมาจากุฏิ ท่านหันมายิ้มบอกว่า “ดีแล้ว ปฏิบัติให้เต็มที่นะ คืนนี้หลวงพ่อจะไปนอนที่อื่น”   พูดจบท่านก็เดินไป  ดิฉันรีบยกมือไหว้ท่าน พร้อมกับใจแป้ว..หล่นลงไปตาตุ่มว่า  เฮ้ย..หลวงพ่อไม่อยู่แล้ว คืนนี้จะอยู่กะใครละเนี่ย เหลียวดูโดยรอบไม่มีกลดใครเลย มีแต่เราคนเดียว แต่ก็เอาล่ะ หลวงพ่อให้พรแล้วเราไม่ถอยหรอก   คืนนั้น โอ..จิตใจสับสนอลหม่าน ข้างนอกกลดมืดตึ๊ดตื๋อ มีแต่ป่า เสียงของป่า ลมพัด เสียงใบไม้กรอบแกรบ จิตข้างในก็คิดไปสารพัด เรื่องงู เรื่องสัตว์ เรื่องผี วนไปวนมา พยายามข่มใจเจริญสติบ้าง สวดมนต์บ้าง สุดท้ายเอาศีลเป็นที่พึ่งเราไม่คิดเบียดเบียนใคร ขอสัตว์ทั้งปวงและภูติผี เทพเทวดาก็จงอย่าเบียดเบียนเราเลย ก็หลับไปจนรุ่งเช้า  พอเช้าขึ้นไปเล่าให้หลวงพี่ตุ้มฟัง ท่านหัวเราะบอกว่า “เมื่อคืนหลวงพ่อมาจำวัดนอนอยู่ในรถอีซูซุ ท่านไม่ได้ไปธุระที่ไหน ท่านเปิดโอกาสให้เราได้ปฏิบัติธรรม”   อูย..ได้ยินแล้วขนลุก ว่าเราบาปกรรมหรือเปล่า ทำให้พระต้องลำบาก  หลวงพี่บอกว่า หลวงพ่อเป็นอย่างนี้กับทุกคน ไม่ต้องคิดมาก

หลังจากนั้นมาอีกหนึ่งปี หลวงพ่อป่วยเป็นมะเร็งที่ต่อมน้ำเหลือง ไปรักษาตัวที่ รพ. จุฬา ท่านรับคีโมและมีอาการร้อนอ่อนเพลียมาก ที่เลมอนฟาร์มจึงขอโอกาสที่จะส่งข้าวและอาหารแมคโครไบโอติกส์ให้ท่านฉันในช่วงแรก ๆ ที่อยู่โรงพยาบาล  ดิฉันรู้สึกดีใจที่มีโอกาสทำครีมข้าว (อาหารแมคโครไบโอติกส์สำหรับผู้ป่วย มีคุณสมบัติเป็นหยาง ช่วยฟื้นฟูร่างกายได้เร็ว ใช้หม้อความดันหุงจนข้าวกลายเป็นวุ้นใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมง) ซึ่งต้องตื่นตั้งแต่ตี 3  และนำไปส่งที่โรงพยาบาลก่อนเจ็ดโมงเช้า ทำอยู่ประมาณ 10 กว่าวัน  ดีใจที่ทราบว่าอาการของท่านดีขึ้นเรื่อย ๆ จากการร่วมกันดูแลอย่างดี ของคณะแพทย์ พระอาจารย์ และศิษย์อีกหลายๆ ท่าน   

และอีกครั้งหนึ่งที่ได้เห็นความเป็นกัลยาณมิตรของหลวงพ่อ และเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นท่าน  คือในวันที่ 14 สิงหาคม 2556  หลังจากพิธีทำวัตรเช้าซึ่งคณะพระภิกษุและอุบาสิกาได้ทำพิธีกราบไหว้ครูบาอาจารย์และขอขมาในวันคล้ายวันเกิดปีที่ 77 ของหลวงพ่อ  หลังจากจบพิธี ทุกคนลงจากศาลาหมด เหลือเฉพาะพระอาจารย์โน้ส และอาจารย์ตุ้ม ได้เรียกคณะเลมอนฟาร์ม เพื่อพูดคุยสอบถามธรรมะก่อนที่คณะเราจะเดินทางกลับในวันนี้    หลังจากหลวงพ่อเทศน์จบ ท่านยังคงนั่งอยู่บนศาลาไม่ลุกไปไหน  และเมื่อเห็นว่าคณะเรายังอยู่กัน ท่านเมตตาเดินจงกรมเป็นเพื่อน  ท่านเดินจงกรมไปนานนับ 30 นาที สะท้อนใจว่าหลวงพ่อไม่ค่อยแข็งแรง แต่ยังมีเมตตามาเดินให้พวกเราได้เรียนรู้ ได้เห็นท่าทางการเดินของท่านอย่างละเอียด  ท่านเดินไม่ช้า ไม่เร็ว ไม่แข็งกระด้าง ไม่หย่อน เป็นกิริยาการเดินที่สบาย ๆ  สงบสะอาดและสง่างาม  รู้สึกปิติใจว่า หลวงพ่อมาสอนธรรม หลวงพ่อเดินให้ดู  

แม้ว่าในปีนี้ 2557 คณะของเลมอนฟาร์มไปสุคะโต จะไม่มีโอกาสได้กราบหลวงพ่อ เพราะท่านอาพาธอ่อนเพลียมากแล้ว แต่เรายังระลึกถึงพระคุณของธรรมะ และความเป็นกัลยาณมิตรที่ท่านมีให้เสมอ ความเป็นกัลยาณมิตรของหลวงพ่อยังคงอยู่กับเราตลอดไป

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved