คิดถึงหลวงพ่อ >
ไปแล้วด้วยดี
กลับหน้าแรก

ไปแล้วด้วยดี
นายแพทย์ ชเนษฎ์ ศรีสุโข

ตอนที่ผมออกบวชและไปธุดงค์ที่วัดป่าสุคะโต เมื่อต้นปี ๒๕๕๔ นั้น ผมมีบุญได้หลวงพ่อคำเขียนเป็นพระอุปัชฌาย์ การตัดสินใจครั้งนั้น เป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่ของผมซึ่งกำลังต่อสู้ทางโลกมาสุดกำลัง

การพักการสู้ทางโลก เพื่อเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ เกิดขึ้นจากคำแนะนำของคุณแม่คนเดือนตุลาฯ ซึ่งยึดถือพุทธธรรมเป็นที่พึ่งแห่งจิตใจ และนับเป็นบุญอย่างยิ่งที่ผมได้มาเป็นศิษย์ของหลวงพ่อคำเขียน หลวงพ่อทรงศิลป์ ตลอดจนครูบาอาจารย์วัดป่าสุคะโตทุกท่าน ผู้สืบทอดสายการปฏิบัติธรรม การเคลื่อนไหวสร้างจังหวะของหลวงพ่อเทียน

การทำวัตร เช้าเย็น และได้ฟังธรรมของหลวงพ่อคำเขียนทุกวัน เป็นช่วงเวลาในผ้าเหลืองที่ใกล้เคียงกับคำว่า “ไปแล้วด้วยดี” (พ้นจากทุกข์ทั้งปวง) ดั่งความหมายของคำว่า สุคะโต นั้นเอง และเป็นสุขยิ่งนัก

ผมยังจำคำหลวงพ่อในพิธีบวชได้ดี ท่านเทศน์เรื่อง “นิสสัย ๔” หรือสิ่งที่บรรพชิตพึงปฏิบัติเพื่อการยังชีพคือต้อง ๑. เที่ยวบิณฑบาต อาศัยชาวบ้านเป็นอยู่ ปัจจัยที่ได้มาเป็นปัจจัยบริสุทธิ์ ๒. ห่มผ้าบังสุกุลจีวรฯ ๓. อยู่โคนไม้ฯ ๔. ฉันยาดองด้วยน้ำมูตรเน่า (ปัสสาวะ)ฯ 

ความเมตตาของหลวงพ่อและคณะพ่อแม่ครูอาจารย์ ที่มีต่อผมและญาติพี่น้องที่ร่วมงานบวช ทำให้ทุกคนได้เรียนรู้การปฏิบัติธรรม และมีคนที่ปวารณาตนอยู่ปฏิบัติธรรมร่วมกับผมด้วยตลอดการบวชนั้น


รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved