หน้ารวมบทความ
   บทความ > นิตยสารอิมเมจ > รวยให้เป็น
กลับหน้าแรก
 

นิตยสาร IMAGE สิงหาคม ๒๕๕๑
รวยให้เป็น

ภาวัน

เมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา นิตยสารNewsweek จัดทำฉบับพิเศษต้อนรับหน้าร้อนในยุโรปและอเมริกา เกือบครึ่งเล่มเป็นรายงานยาวเหยียดเรื่อง “Luxury 2008” มีการแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวสุดหรูและรสนิยมอันแสนวิไลของมหาเศรษฐีทั่วโลก ข้อเขียนชิ้นหนึ่งพูดถึงหนุ่มไฮโซที่ใช้เงินนับล้านเหรียญเหมาโรงแรมห้าดาวจัดงานวันเกิด รวมทั้งเปิดห้องพักสุดแพงเพียงเพื่อให้แขกเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวเท่านั้น

เนื้อหาเหล่านี้สรุปรวบยอดด้วยภาพปก ซึ่งเป็นรูปหญิงไฮโซนอนอาบแดดอย่างมีความสุขอยู่บนเรือยอทช์ราคาแพงกลางทะเล พร้อมกับข้อความเด่นชัดว่า “Unsinkable Luxury” หรือ ความหรูหราที่จมไม่ลง

ทันทีที่นิตยสารฉบับนี้วางตลาด ปฏิกิริยาที่ตามมาคือความไม่พอใจอย่างรุนแรงจากผู้อ่านทั่วทั้งโลก โดยมิได้นัดหมายผู้คนพร้อมใจกันเขียนจดหมายและอีเมลวิพากษ์วิจารณ์กองบรรณาธิการอย่างหนัก เพราะใช้เนื้อที่เกือบ ๔๐ หน้าพูดถึงคนรวย แต่มีเพียง ๕ หน้าที่รายงานข่าวมหาวาตภัยในพม่าและแผ่นดินไหวในจีน

ผู้อ่านจากฮ่องกงเขียนว่า “คนรวยยังรวยต่อไป อย่างนี้สมควรเป็นข่าวหรือ? ในขณะที่คน ๒ แสนคนตายเพราะวิบัติภัยทางธรรมชาติในพม่าและจีน ราว ๗ ล้านกลายเป็นผู้ไร้บ้าน ขณะเดียวกันราคาอาหารที่พุ่งสูงลิ่วจนเกือบจะสุดเอื้อมสำหรับคนจนเกือบ ๑,๐๐๐ ล้านคน.....แต่คนรวยกลับอยู่สบายและตักตวงทรัพยากรมหาศาลเพื่อปรนเปรอความอวดมั่งอวดมีอย่างน่ารังเกียจ พวกเขาควรละอายใจ และพวกคุณที่ Newsweek ก็เช่นกันควรละอายใจสำหรับภาพปกอย่างนี้”

ผู้อ่านคนหนึ่งจากฝรั่งเศสเขียนว่า “มีไซโคลนในพม่าและแผ่นดินไหวในจีน แต่ภาพปกของคุณกลับเป็นเรื่องคนรวยนอนเอกเขนกบนเรือยอทช์ ผมรู้สึกหน่ายแหนงบทความทั้งหลายของคุณที่พูดถึงคนรวยและไลฟ์สไตล์ที่หรูหรา”

อีกฉบับหนึ่งจากออสเตรีย “คุณอยากรู้ไหมว่าอะไรที่จมไม่ลงจริง ๆ นอกจากหญิงเปลือยครึ่งตัวบนเรือยอทช์ ก็ศพเด็กขึ้นอืดที่พิมพ์ในนิตยสารของคุณฉบับที่แล้วไง นี่คือความขัดแย้งที่มีแต่พวกจิตเภทเท่านั้นที่ทำได้”

นับเป็นความใจกว้างของกองบก.Newsweek ที่ตีพิมพ์ปฏิกิริยาดังกล่าวอย่างยาวเหยียด ขณะเดียวกันก็เป็นบทเรียนของกองบก.ในนิตยสารฉบับนี้และฉบับอื่น ๆ ด้วยว่า ควรมีความอ่อนไหวต่อความทุกข์ยากของผู้คนในโลกมากกว่านี้ การทำทีเหมือนกับไม่รู้ร้อนรู้หนาวหรือไม่ใส่ใจเพียงพอกับเพื่อนมนุษย์ซึ่งกำลังประสบชะตากรรมอันร้ายแรงนั้น เป็นสิ่งที่ผู้คนนับวันจะรับได้ยาก

การสื่อสารและคมนาคมที่เชื่อมผู้คนไปทั่วทั้งโลก ทำให้โลกนับวันจะเล็กลงจนวิบัติภัยของคนในอีกซีกโลกหนึ่งมิใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป แม้อยู่ถึงฝรั่งเศสและออสเตรียก็มีความรู้สึกร่วมกับคนในพม่าและจีนที่ประสบทุกข์ หมดยุคแล้วที่ผู้คนจะเดือดเนื้อร้อนใจก็ต่อเมื่อมีภัยคุกคามคนในชาติเดียวกันเท่านั้น

น่าสังเกตว่าปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นกับผู้อ่านจำนวนมากนั้น มิได้มีต่อนิตยสารฉบับนั้นเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงคนรวยทั้งหลายที่มีชีวิตหรูหราราวกับไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับเพื่อนร่วนโลกที่ทุกข์ทรมานอยู่ในเวลานี้ คนรวยเหล่านี้อาจนึกไม่ถึงว่าตนเองจะตกเป็นเป้าโจมตีที่รุนแรงอย่างนี้ หลายคนอาจสงสัยว่าตนเองทำผิดอะไร แค่รวยก็ผิดหรือ? สำหรับโลกยุคโลกาภิวัตน์ ถ้ารวยโดยไม่ใส่ใจกับความเดือดร้อนของเพื่อนมนุษย์ ทั้ง ๆ ที่อยู่คนละมุมโลก ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่สมควร ในทำนองเดียวกันถ้ามั่งมีศรีสุขโดยไม่อนาทรกับวิกฤตธรรมชาติที่กำลังคุกคามโลก ก็ถือว่าเป็นความไม่รับผิดชอบต่อโลกเช่นกัน

ไม่น่าแปลกใจที่ผู้อ่านบางคนแม้วิจารณ์คนรวยอย่างแรง แต่ก็ชื่นชมบิล เกตส์ และภรรยาของเขา ที่ทิ้งไมโครซอฟต์เพื่อมาทำงานช่วยเหลือการศึกษาและสุขภาพของคนจนในเอเชีย ใช่หรือไม่ว่าคนรวยอย่างนี้ต่างหากที่น่ายกย่อง

ในยุคนี้ รวยอย่างเดียวไม่พอ หัวใจต้องใหญ่ด้วย ถึงจะเรียกว่ารวยเป็น และคู่ควรแก่ความนับถือ

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved