ปุจฉา-วิสัชนา > ทำไมครูบาอาจารย์แนะนำไม่ให้สนใจพระไตรปิฎกมากนัก
กลับหน้าแรก

ทำไมครูบาอาจารย์แนะนำไม่ให้สนใจพระไตรปิฎกมากนัก

โดย พระไพศาล วิสาโล
วันที่ 5 กรกฎาคม 2014
จากหน้า พระไพศาล วิสาโล - Phra Paisal Visalo

ปุจฉา วิสัชนา

กราบนมัสการครับ ผมสงสัยว่าทำไม พระอริยะต่างๆ ถึงบอกว่าไม่ต้องสนใจ หรือ ศึกษาพระไตรปิฎกให้มากนัก หรือบางท่านให้ฉีกบ้าง หรือพระบางรูปว่าพระที่ศึกษาพระไตรปิฎกว่า...จงอย่าทำตัวเป็นตัวบุ้งตัวหนอนคอยกัดแทะกระดาษแห่งคัมภีร์ใบลานเปล่าๆ...บ้าง ทั้งๆที่ศาสนาอื่น เขาให้ความสำคัญกับ พระคัมภีร์ มากๆเลย

ที่ครูบาอาจารย์พูดเช่นนั้นท่านไม่ได้ปฏิเสธความสำคัญของพระไตรปิฎก แต่ท่านต้องการชักชวนให้ลูกศิษย์หันมาใส่ใจกับการปฏิบัติ ปกติท่านมักจะพูดเช่นนั้นกับคนที่ยึดติดกับคัมภีร์จนละเลยการปฏิบัติ

พระพุทธเจ้าเคยตรัสเรียกพระรูปหนึ่งที่จำทฤษฎี(หรือปริยัติ)ได้มากแต่ไม่สนใจปฏิบัติว่า “ใบลานเปล่า” (ตุจโฉโปฏฐิละ) อันที่จริงแล้ว พุทธศาสนาถือว่า ทั้งปริยัติและปฏิบัติสำคัญทั้งคู่ ต้องอาศัยทั้งสองประการ จึงจะเข้าถึงปฏิเวธ (หรือผลจากการปฏิบัติ)

อย่างไรก็ตามพุทธศาสนาไม่ได้สอนให้ติดคัมภีร์ ดังพระพุทธองค์ได้ตรัสไว้ตอนหนึ่งในกาลามสูตรว่า “อย่าปลงใจด้วยการอ้างตำราหรือคัมภีร์” อีกทั้งยังทรงสอนให้ถือธรรมะหรือคำสอนของพระองค์เป็นดังพ่วงแพที่ใช้ข้ามฟาก เมื่อถึงฝั่งแล้วก็ไม่ต้องแบกแพขึ้นฝั่งด้วย ดังมีพุทธพจน์ว่า

“ธรรมที่เราแสดงแล้ว ก็เพื่อรื้อถอนตนออกจากทุกข์ ไม่ใช่เพื่อให้ยึดถือเอาไว้ เปรียบได้กับพ่วงแพ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน...ผู้ได้ฟังธรรมอันเราแสดงแล้ว อันเปรียบด้วยพ่วงแพ ควรละธรรมทั้งหลายเสีย”

นี้เป็นทัศนะที่ต่างจากศาสนาอื่น โดยเฉพาะศาสนาในตะวันออกกลาง ซึ่งเชื่อว่าข้อความทั้งหลายในคัมภีร์ (เช่น ไบเบิล หรือ อัลกุรอาน) เป็นพระวจนะของพระเจ้า ดังนั้นจึงเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่งที่ต้องเชื่อฟัง

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved