ปุจฉา-วิสัชนา > ซาบซึ้งใจในวันที่ไม่ได้อยู่ใกล้แม่
กลับหน้าแรก

ซาบซึ้งใจในวันที่ไม่ได้อยู่ใกล้แม่

โดย พระไพศาล วิสาโล
วันที่ 27 พฤษภาคม 2013
จากหน้า พระไพศาล วิสาโล - Phra Paisal Visalo

ปุจฉา วิสัชนา

นมัสการพระอาจารย์ค่ะ คือพ่อหนูตายตั้งแต่หนูสี่ขวบ แม่มีลูกมากทำให้ต้องเลี้ยงดูลูก พ่อแม่หนูเป็นคนจีน แม่เป็นคนขยันมากค่ะ ทำงานหนัก แต่เค้ามีหนูอายุตอนนี้สี่สิบกว่า ท่านเป็นคนอารมณ์ร้อน นิสัยเหมือนผู้ชาย ลูก ๆ ก็เป็นคนใจร้อนเหมือนกัน ทะเลาะกันเป็นประจำ แม่ก็ไม่บอกว่าดีแล้ว ไม่เคยสอนให้พี่น้องรักกัน แต่แม่จะรักหนูมากค่ะ แต่ด้วยแม่เป็นคนอารมณ์ร้อน ทำให้หนูไม่อยากอยู่ใกล้แม่

และเมื่อก่อนหนูก็ใจร้อน ไม่รู้ธรมมะ โวยวาย จะเอาชนะ ใช้อารมณ์ตัวเองเป็นใหญ่ แต่สิ่งหนึ่งที่หนูคิดเสมอก็คือหนูต้องเรียนให้จบ และไม่ท้องก่อนแต่งเหมือนเพื่อน ๆ ค่ะ สิ่งนี้คือสิ่งที่แม่ภูมิใจค่ะ เมื่อก่อนหนูชอบเถียงแม่มาก ไม่สนใจแม่ ทั้ง ๆ ที่แม่ก็รักหนู เป็นคนดี แต่หนูทำงานก็ให้เงินแม่ แต่งงานไปหนูก็มีปัญหา ทำให้ไม่ได้ดูแลแม่ มีพี่ชายที่ดูแลอยู่ค่ะ

หนูมีคำถามค่ะ ทุกวันนี้ตั้งแต่หนูเข้าหาธรรมะ เข้าใจชีวิต สงบขึ้น ไม่ร้อนเหมือนเมื่อก่อน ยิ่งทำให้หนูคิดถึงแม่ค่ะ ทุก ๆ คืน เมื่อคิดถึงแม่จะรู้สึกปวดใจตลอด นึกถึงภาพเก่า ๆ ยิ่งทำให้รู้ว่าแม่รักหนูมากและ อยากกลับไปดูแลแม่ให้ดีกว่านี้ หนูรู้ว่าเราย้อนเวลาไม่ได้ หนูจะทำอย่างดีคะ ที่จะทำให้เราไม่รู้สึกว่าตัวเองผิดและปวดใจค่ะ ขอบพระคุณพระอาจารย์ มา ณ ที่นี่ค่ะ (ทุกวันนี้หนูพยายามตั้งมั่นถือศีลห้าค่ะ)

แม้คุณแต่งงานมีครอบครัวแล้ว คุณก็ยังสามารถดูแลแม่ได้ เช่น หมั่นไปเยี่ยมเยียนท่าน หรือคอยไต่ถามทุกข์สุขของท่าน โทรศัพท์ไปคุยกับท่านบ่อย ๆ ว่าง ๆ ก็พาท่านไปเที่ยวบ้าง ผู้ที่เป็นแม่ เพียงแค่รู้ว่าลูกรักและห่วงใย ก็มีความสุขแล้ว ท่านอาจไม่ได้ต้องการเงินหรือวัตถุจากเรามากเท่ากับความใส่ใจ แม้เพียงคำพูดว่า "รักแม่" ก็มีความหมายกับท่านอย่างมากแล้ว ดังนั้นแม้คุณจะอยู่ไกลจากท่าน ก็ขอให้ไกลแต่ตัว ส่วนใจนั้นชิดใกล้เสมอ

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved