ปุจฉา-วิสัชนา > แม่ตายจากไปปีกว่ายังทำใจไม่ได้
กลับหน้าแรก

แม่ตายจากไปปีกว่ายังทำใจไม่ได้

โดย พระไพศาล วิสาโล
วันที่ 11 พฤษภาคม 2013
จากหน้า พระไพศาล วิสาโล - Phra Paisal Visalo

ปุจฉา วิสัชนา

กราบนมัสการเจ้าค่ะ หนูมีเรื่องจะขอคำชี้แนะจากท่าน ว่าหนูจะฝึกฝนจิตใจได้อย่างไร เรื่องมีอยู่ว่า แม่หนูได้จากไปปีกว่าแล้ว ซึ่งจริง ๆ แล้วตอนที่แม่ป่วยหนัก หนูก็เคยมาขอคำชี้แนะจากท่านแล้วครั้งหนึ่ง ทุกวันนี้หนูก็ยังทำใจไม่ได้ที่แม่จากไป โดยเฉพาะเวลาที่อยู่คนเดียว เวลาเปิดตู้เสื้อผ้าแม่ออกมา เจอเสื้อผ้าที่แม่เคยใส่ มันทำให้หนูน้ำตาไหลทุกครั้ง และเป็นแบบนี้แทบทุกวัน เพราะแม่ทำเพื่อหนูมากเหลือเกิน ถ้าไม่มีแม่หนูคงไม่มีชีวิตที่สุขสบายแบบทุกวันนี้

ภาพในอดีตที่แม่เคยป้อนข้าว แม่เคยส่งไปโรงเรียนมันก็เกิดขึ้นในสมองเต็มไปหมด ถ้าเป็นวันหยุด หนูก็ออกไปเดินห้างบ้าง พบปะเพื่อนบ้าง เพื่อที่หนูจะได้ไม่คิด หนูรู้ว่าการตายเป็นเรื่องปกติที่ทุกคนต้องเจอ แต่หนูก็ทำใจไม่ได้อยู่ดี ทุกวันนี้ก็ได้แต่คิดถึง ตักบาตรให้แม่ทุกเสาร์อาทิตย์ ทำสังฆทานให้ท่านตามโอกาส หนูไม่ได้คิดว่าหนูจะได้รับผลบุญจากการทำบุญเหล่านี้ คิดเพียงแค่ว่า อยากให้บุญนี้ตกถึงแม่ แม่หนูจะได้อยู่ในภพภูมิที่ดี หนูจึงอยากเรียนถามท่านว่าการที่หนูทำแบบนี้ แม่หนูจะได้รับอานิสงส์จากการทำบุญที่หนูทำให้หรือเปล่าคะ เพราะหนูไม่อยากให้แม่ต้องลำบากในอีกภพภูมิหนึ่ง เหมือนกับภพภูมิมนุษย์ที่แม่ลำบากทำงานหาเงินและเก็บหอมรอมริบไว้เพื่อหนู

ตอนนี้หนูคิดมาตลอดว่า ในช่วงที่เถียงแม่ทะเลาะกับแม่ตอนที่แม่ยังอยู่ หนูไม่น่าทำเลย ถ้าหนูรู้ว่าเวลาที่อยู่ด้วยกันมันน้อย หนูจะไม่ทำ เพราะหนูใช้ชีวิตอย่างประมาทใช่ไหมคะ มาตอนนี้ถึงได้รู้สึกเสียใจ ตอนนี้สิ่งที่ทำได้คงทำได้แต่ทำบุญให้แม่

และอีกเรื่องหนึ่งคือ ตอนที่แม่ยังอยู่ แม่ห่วงหนู กลัวหนูไม่มีแฟน ไม่มีคนดูแล แม่อยากจะมีหลาน เพราะหนูเป็นลูกคนเดียว ซึ่งตอนนี้ หนูอายุก็ 29 ปีแล้ว ก็ยังไม่มีแฟนเหมือนเดิม อาจเป็นเพราะว่าหนูเป็นคนโลกส่วนตัวสูงด้วยส่วนหนึ่ง แล้วงานที่หนูทำก็ค่อนข้างเลิกค่ำ กลับบ้านหนูก็เหนื่อยง่วงนอนแล้ว สำหรับคนที่เคยเข้ามา ก็ถือว่ามีตามสมควร แต่หนูคิดว่า แต่ละคนที่เข้ามาเขาไม่ได้มีความจริงใจเท่าไหร่ บางคนหนูก็ไม่ได้ชอบเขา ถ้าหนูไม่ได้แต่งงาน มีหลานให้แม่ หนูจะผิดต่อแม่ไหมคะ จะทำให้วิญญาณแม่ต้องห่วงไหม พ่อก็บอกว่า ถ้าหนูไม่แต่งงานมีลูก แล้วต่อไปใครจะสืบต่อมรดกที่พ่อแม่หามา หนูไม่รู้จริงๆค่ะ ว่าจะทำยังไง รบกวนพระคุณเจ้าได้ชี้แนะหนูด้วยค่ะ

ความเศร้าเสียใจที่แม่จากไปนั้น เป็นเรื่องธรรมดา เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว คุณอย่าปฏิเสธมัน เพียงแต่รับรู้เฉย ๆ ว่ามันมีอยู่ ความเศร้านั้นเพียงแต่จรมาแล้วก็หายไป ใหม่ ๆ ก็จรมาค่อนข้างบ่อย แต่ต่อไปก็จะค่อย ๆ เลือนหายไป แล้วคุณก็จะยิ้มได้อีกครั้งหนึ่ง

สำหรับการอุทิศบุญกุศลให้ท่านด้วยการใส่บาตรหรือสังฆทานนั้น คุณทำถูกต้องแล้ว ส่วนจะถึงหรือไม่ก็ขึ้นอยู่ว่าท่านอยู่ในภพภูมิใด ถ้าอยู่ในภพภูมิที่เอื้อต่อการรับส่วนบุญนั้น ท่านก็จะได้รับอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย ในเมื่อเราไม่รู้ว่าท่านอยู่ในภพภูมิใด การทำบุญให้ท่านย่อมดีกว่าไม่ทำ

ที่ท่านอยากให้คุณมีครอบครัวนั้น ก็ด้วยความเป็นห่วงคุณ อยากให้มีคนช่วยดูแล แต่สมัยนี้ไม่เหมือนสมัยก่อน แม้มีสามีหรือลูกแล้ว ก็ใช่ว่าภรรยาหรือแม่จะได้รับการดูแลก็หาไม่ บ่อยครั้งกลับกลายเป็นภาระด้วยซ้ำ ดังนั้นหากคุณยังไม่พร้อม ยังไม่พบคนที่ใช่ การเป็นโสดย่อมเป็นเรื่องดีกว่า แม้ว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่ท่านคาดหวัง คุณก็อย่าเป็นห่วงไปเลย ตราบใดที่คุณยังสุขสบายดีอยู่ ก็ไม่มีเหตุอันใดให้ท่านกังวลหรือเป็นห่วงคุณ(หากท่านมีญาณวิถีรับรู้ความเป็นไปของคุณในขณะนี้)

ส่วนเรื่องผู้ที่จะรับมรดกสืบทอดต่อคุณนั้น เป็นเรื่องอนาคต คุณไม่ควรเป็นกังวลมากเกินไป แค่คุณรักษาและใช้มรดกที่ได้รับจากท่านอย่างเกิดประโยชน์คุ้มค่า ทั้งต่อตัวคุณเองและส่วนรวม ก็ถือว่าคุณทำหน้าที่ได้ดีแล้ว

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved