ปุจฉา-วิสัชนา > ฟุ้งซ่านตลอดควรทำสมาธิและสวดมนต์อย่างไร
กลับหน้าแรก

ฟุ้งซ่านตลอดควรทำสมาธิและสวดมนต์อย่างไร

โดย พระไพศาล วิสาโล
วันที่ 16 เมษายน 2013
จากหน้า พระไพศาล วิสาโล - Phra Paisal Visalo

ปุจฉา วิสัชนา

กราบนมัสการพระอาจารย์ค่ะ เนื่องด้วยหนูเป็นคนฟุ้งซ่าน คิดไปเรื่อยๆ นั่ง เดิน นอน ยืน คิดเรื่อยเปื่อยได้ทุกเวลาค่ะ เลยทำให้เป็นโรคนอนหลับยาก และนั่งสมาธิไม่ได้ นานๆ จะเผลอลืมคิดซะทีค่ะ

เวลานั่งสมาธิฝึกโดยกำหนดรู้ลมหายใจเข้าออกหรือเข้าพุธ-โธออก..ก็เหนื่อย เหมือนไม่สัมพันธ์กันตามธรรมชาติ จึงอยากกราบขอคำแนะนำจากพระอาจารย์ว่าจะฝึกไม่ให้ฟุ้งซ่านอย่างไร และฝึกนั่งสมาธิอย่างไรดีเจ้าคะ อีกอย่างนึงคือถ้าสวดมนต์บทยาวๆ เช่นยอดพระกัณฑ์ไตรปิฎกจะไม่มีสมาธิ กับสวดบทสั้นๆแต่มีสมาธิ อันไหนดีกว่ากันเจ้าคะ กราบขอบพระคุณพระอาจารย์อย่างสูงเจ้าค่ะ

เวลานั่งสมาธิ ให้รู้ลมหายใจเข้า-ออกเบา ๆ อย่ากดจิตให้แนบแน่นกับลมหายใจ หรือบังคับจิตไม่ให้คิด คุณจะเครียดได้ง่าย เวลาหายใจ ก็หายใจสบาย ๆ อย่าไปควบคุมลมหายใจ ควรทำตัวเหมือนผู้เฝ้าดูทุกอย่างที่เกิดกับกายและใจ โดยไม่มีความคาดหวังว่าจิตต้องสงบ ลมหายใจต้องปกติ อะไรเกิดขึ้นกับกายและใจ ก็เพียงแต่รู้ แต่ไม่เพลินไปตามมัน มีความคิดเกิดขึ้นก็รู้ แต่ไม่ปล่อยใจลอยไปตามความคิด มีความเครียดเกิดขึ้น ก็รู้เฉย ๆ ไม่ต้องผลักไส ถ้าคุณวางใจแบบนี้ จะมีความเครียดน้อยลง หรือถึงมี มันก็ไม่เป็นปัญหา เพราะคุณไม่ได้รังเกียจหรือพยายามผลักไสมัน

ส่วนการสวดมนต์นั้น จะสวดยาวหรือสั้น อยู่ที่ว่าคุณต้องการอะไร ถ้าคุณต้องการบำเพ็ญเพียร สวดยาวย่อมดีกว่าสวดสั้น แต่ถ้าคุณต้องการสมาธิ และรู้สึกว่าสวดสั้นทำให้มีสมาธิมากกว่า ก็ควรสวดสั้น

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved