ปุจฉา-วิสัชนา > การปฏิบัติธรรมและข้อธรรม > ทุกข์ง่าย สุขยาก แม้พึ่งธรรมะ
กลับหน้าแรก

ทุกข์ง่าย สุขยาก แม้พึ่งธรรมะ

โดย พระไพศาล วิสาโล
วันที่ 28 กันยายน 2012
จากหน้า พระไพศาล วิสาโล - Phra Paisal Visalo

ปุจฉา วิสัชนา

กราบนมัสการหลวงพ่อ ค่ะ ดิฉันรู้สึกว่าตัวเองมักจะเป็นทุกข์กับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ บางครั้งอยาก โน่น อยากนี่ พอได้สมใจอยาก กลับปฏิเสธไม่อยากได้ เช่นอยากไปต่างประเทศ พอได้ไปกลับรู้สึกใจไม่อยู่กับสถานที่นั้น ๆ

จึงทำให้ดิฉันหันมาสนใจเที่ยวในลักษณะแบบทัวร์ธรรมะคือไปเที่ยวหาสถานที่ปฏิบัติธรรมใหม่ ๆ ไปเรื่อย จึงมีโอกาสเข้าคอร์สปฏิบัติธรรม กับสถานปฏิบัติธรรมต่าง ๆ ทุก ๆ ปีเช่น คุณแม่สิริ ท่านโกเอนก้า แม่ชีศันสนีย์ วัดป่าสุคะโต ไปฟังธรรมหลวงปู่ติช หลวงพ่อปราโมทย์ เข้าฟัง NLP หนังสือธรรมะเต็มห้อง ถึงแม้ว่าจะมีบริจาคไปบ้าง

ที่เล่ามาทั้งหมดทั้งปวงอยากกราบเรียนปรึกษาหลวงพ่อว่า ทำไมดิฉันรู้สึกว่าตัวเองกลับเป็นทุกข์มากขึ้น มีเรื่องที่ไม่พอใจเรื่องไม่ดีในหัวมากขึ้น เหมือนเพราะว่าเวลามีเรื่องไม่ดีในหัว อยากให้มันหายไป ไม่กล้าดูมันต่อ เหมือนยิ่งหนี ยิ่งเจอค่ะ ทั่งๆที่พยายามทำบุญด้วยการทานมังสวิรัติ ไปเข้าวัดบ้างทุกวันพระ

๑. อยากแก้ไขเรื่องไม่ดีในหัว
๒. บางครั้งไม่พอใจ ไม่ถูกใจอะไรไม่สามารถสื่อสารออกมาได้รู้สึกน้ำตามันจะไหลออกมาเอง ทำให้สื่อสารกับคู่สนทนาต่อไม่ได้ เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้วไม่ทราบจะแก้ไขอย่างไรค่ะ
๓. หลังบ้านเป็นป่าและปลูกตันไม้ไว้เยอะมากค่ะ ทำให้มีมด แมลง งู เยอะแยะ เลย โดยเฉพาะมดกับแมลงจะพบบนที่นอนบ่อยๆ พยายามกวาดทิ้ง ขีดชอล์กก็ไม่ไป ล่าสุดสั่งให้แม่บ้านฉีดยา รุ้สึกเป็นบาปมาก เราจะมีวิธีอยู่กันอย่างเป็นมิตรได้อย่างไรค่ะ เพราะดิฉันกลัวแมลงมาก พยายามรักษาห้องให้สะอาดมากๆ แต่รู้สึกใจตัวเองกลับไม่สะอาด

กราบขอบพระคุณค่ะ

การเข้าวัด ทำบุญ ให้ทาน หรือฟังธรรม เป็นสิ่งที่ดี แต่ไม่ควรหยุดเพียงเท่านั้น ควรฝึกทำจิตตภาวนาด้วย เพราะจะช่วยให้คุณได้พบกับความสงบใจและมีปัญญาแก้ปัญหาชีวิต เช่น เวลาเกิดความคิดไม่ดีในหัว แทนที่จะกดข่มหรือปฏิเสธมัน ควรรับรู้และดูมันด้วยใจเป็นกลาง จะทำอย่างนั้นได้ต้องมีสติ สติช่วยให้คุณมองเห็นว่า ความคิดเหล่านี้ ไม่ใช่ตัวคุณหรือของคุณ มันเป็นสิ่งที่คุณไม่อาจบังคับบัญชาได้ แต่การดูมันและรับรู้มันตามที่เป็นจริง จะช่วยให้มันเลือนหายไป ในทางตรงข้ามการพยายามกดข่มมัน ก็เท่ากับกระตุ้นให้มันผุดโผล่ขึ้นบ่อย ๆ หรือรังควานคุณหนักขึ้น เหมือนยิ่งเกาก็ยิ่งคัน

สำหรับปัญหาของคุณในข้อ ๒ ก็เช่นกัน หากน้ำตาจะไหลก็เพียงแต่รู้มัน สิ่งสำคัญกว่าก็คือ ความไม่พอใจที่เกิดขึ้น หากยังสื่อสารออกไปไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่ให้กลับมารับรู้อารมณ์ดังกล่าว แค่รู้เฉย ๆ ก็พอแล้ว ในทำนองเดียวกันหากมีความกังวลว่าจะสื่อสารความในใจไม่ได้ ก็ให้รับรู้ความกังวลดังกล่าวเช่นกัน อย่าไปสนใจว่าน้ำตาจะไหลหรือไม่ หากคุณทำบ่อย ๆ อารมณ์เหล่านี้จะรบกวนจิตใจคุณน้อยลง และคุณจะสามารถสื่อสารกับคนอื่นได้ดีขึ้น

มดหรือแมลงนั้นไม่เป็นปัญหามากเท่ากับความรู้สึกเกลียดชังหรือเป็นลบกับแมลงเหล่านั้น ยิ่งรู้สึกเป็นลบกับมันมากเท่าไหร่ คุณยิ่งเป็นทุกข์เวลาเห็นมันอยู่ในห้องหรือบนเตียง แต่ถ้ารู้สึกเฉย ๆ กับมัน คุณจะเป็นทุกข์น้อยลง และเห็นว่าแค่กวาดมันไปก็พอ ไม่ต้องถึงขั้นใช้ยาจัดการมันก็ได้ หากอยากเป็นมิตรกับแมลงเหล่านั้นคุณลองแผ่เมตตาให้บ่อย ๆ จะช่วยได้มาก

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved