ปุจฉา-วิสัชนา > การดำเนินชีวิต สุข ทุกข์ > กำลังเรียน ป.เอก แต่ชักจะไม่อิน
กลับหน้าแรก

กำลังเรียน ป.เอก แต่ชักจะไม่อิน

โดย พระไพศาล วิสาโล
วันที่ 9 กันยายน 2012
จากหน้า พระไพศาล วิสาโล - Phra Paisal Visalo

ปุจฉา วิสัชนา

หนูกำลังจะเรียนปริญญาเอกที่ต่างประเทศ กว่าจะสอบเข้ามาเรียนและหาทุนได้ก็ลำบากยากเย็นมากค่ะ ใช้เวลาหลายปี เสียเงินไปมาก ต้องย้ายที่ไปมาหลายประเทศ แต่มีปัญหาว่าตอนนี้ตัวหนูเอง ชักจะไม่ "อิน" กับหัวข้อที่ตัวเองเคยค้นคว้า และสามารถใช้ความอยากรู้นั้นทำงานได้ดีและทน ได้อย่างเมื่อก่อนอีกแล้วค่ะ

หนูก็รู้ว่าความคิดนี้มันเปลี่ยนแปลงได้ แต่ไอ้ตัว Motivation ในการเรียนของหนูมันน้อยลงทุกที รู้สึกว่าเรียนไปก็ไม่ได้ตอบปัญหาให้แก่สังคมและโลกได้เท่าไหร่เลยค่ะ แต่ก็ต้องมุมานะเรียนไปเพราะรู้สึกว่าโอกาสกว่าจะมาได้มันก็ลำบากมาก ครอบครัวคงจะต้องเสียใจถ้าเลิกกลางคัน แต่งานที่ทำออกมาก็ไม่ดีนักค่ะ มันแกนๆ หนูรู้ตัวดีว่าอย่างน้อยก็ต้องเรียนให้จบ ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี แต่ก็ทุกข์เหลือเกินค่ะ ไม่รู้จะแก้ที่ใจของเราอย่างไรดีค่ะหลวงพ่อ

หนูรู้สึกอายอยู่เหมือนกันค่ะ ที่มีปัญหาคล้ายกับเด็กประถมในตอนนี้ แต่หนูก็ไม่รู้จริงๆค่ะ ว่าควรจะทำอย่างไร จึงต้องมากราบขอคำแนะนำจากหลวงพ่อค่ะ

ด้วยความเคารพอย่างสูง

การเรียนหนังสือให้ได้ดีนั้น สิ่งหนึ่งที่ต้องมีคือ ฉันทะ หรือความชอบในสิ่งที่เรียน ซึ่งจะทำให้เกิดความพากเพียรตามมา ยิ่งเรียนปริญญาเอกด้วยแล้ว ฉันทะสำคัญมาก หรืออย่างน้อยก็ต้องมีแรงจูงใจในลักษณะอื่นเป็นตัวผลักดัน หาไม่แล้วการเรียนจะติดขัดและก่อความทุกข์ท้อแก่จิตใจเป็นอย่างมาก เนื่องจากเป็นสิ่งที่ต้องใช้เวลาหลายปีและมักเต็มไปด้วยอุปสรรค ต้องใช้ความพากเพียรสูง

ฉันทะหรือแรงจูงใจนั้นสามารถบ่มเพาะขึ้นได้ โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าความรู้ที่ได้ร่ำเรียนมานั้นมีคุณค่าเพียงใด หรือจะนำไปใช้ประโยชน์อย่างไร การเห็นคุณค่าของวิชาความรู้ดังกล่าวจะช่วยปลูกฉันทะให้เกิดขึ้น รวมทั้งทำให้พร้อมที่จะอดทนต่อความยากลำบากและฝ่าฟันอุปสรรคจนเรียนจบได้ในที่สุด อาตมาอยากให้คุณใคร่ครวญหรือมองในมุมอื่นบ้างเพื่อเห็นเห็นประโยชน์จากวิชาที่เรียน เพราะถ้าคุณมองไม่เห็นประโยชน์ของมัน คุณจะเรียนด้วยความทุกข์อย่างยิ่ง แต่จะว่าไปนั่นก็ยังไม่กระไรหากคุณบากบั่นจนเรียนจบแล้วนำวิชาความรู้ที่ได้มาไปใช้ประโยชน์ แต่หากคุณไม่มีความคิดที่จะนำความรู้เหล่านั้นไปใช้ประโยชน์คือ เรียนจบแล้วทิ้งเลย ไม่คิดจะมีอาชีพตามวิชาที่เรียนมา ก็เท่ากับว่าที่ร่ำเรียนหลายปีนั้นเป็นการเสียเวลาและสูญเปล่า แม้จะได้ปริญญาบัตรมาก็ตาม

คนเรามีเวลาอยู่ในโลกนี้อย่างจำกัด ไม่ควรปล่อยเวลาให้สูญเสียไปไม่น้อยกว่า ๔ ปีโดยไม่เกิดประโยชน์อย่างใด แถมยังมีความทุกข์เกิดขึ้นในระหว่างนั้น ดังนั้นคุณจึงควรตั้งเป้าในการเรียนให้มากกว่าการอดทนเรียนให้จบ นั่นคือมุ่งที่จะนำวิชาความรู้ที่ร่ำเรียนมานั้นให้เกิดประโยชน์ อย่าคิดเพียงแค่ว่าทำเพื่อให้พ่อแม่ยินดีที่คุณได้ปริญญาเอก ความคิดเช่นนั้นอาจกลายเป็นการทำร้ายตัวคุณเอง เพราะคุณจะเรียนด้วยความทุกข์อย่างยิ่งจนอาจไม่มีกำลังเรียนจนจบ ซึ่งเท่ากับว่าคุณทำเวลาหลายปีตกหล่นหายไปอย่างน่าเสียดาย

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved