ปุจฉา-วิสัชนา > ให้เป็นก็เป็นสุข
กลับหน้าแรก

ให้เป็นก็เป็นสุข

โดย พระไพศาล วิสาโล
วันที่ 15 สิงหาคม 2012
จากหน้า พระไพศาล วิสาโล - Phra Paisal Visalo

ปุจฉา วิสัชนา

กราบนมัสการพระอาจารย์...ขอกราบรบกวนถามพระอาจารย์ว่าด้วยเรื่องการให้..ที่สร้างสุขและทุกข์..สำหรับดิฉันซึ่งเป็นคนที่ใจคอกว้างขวาง..คบเพื่อนๆก็มักเป็นผู้ให้มากกว่าผู้รับ..ในครอบครัวญาติพี่น้อง ก็มักเป็นคน ช่วยเหลือพ่อแม่ พี่น้อง..โดยที่ไม่ค่อยมีโอกาสได้เป็นผู้รับ..ซึ่งอิฉันก็ไม่ได้ทุกข์ใจอะไร เพราะได้ให้ไปด้วยความเต็มใจ..ให้เพราะรู้ว่าเราให้ได้สบายๆๆ..แต่ดาบสองคมจากการให้ๆๆๆ เสมอ..กลับทำให้เพือนบางคน..และคนที่เกี่ยวข้องกะ เราหลายๆๆคน..รอเป็นผู้รับอย่างเดียว..แถมให้แล้วยิ่งขอเพิ่มอีก..กลายเป็นหน้าที่ที่เราต้องให้ พอไม่ได้..เรากลายเป็นผิด ..ดิฉันควรมีวิธีการให้อย่างไรที่เป็นสายกลาง..และไม่สร้างทุกข์และสร้างความคาดหวังให้ผู้รับรอบๆตัว..จนเป็นได้ทุกข์จากการให้ มากกว่าได้สุข จากการให้แบบที่โดนอยู่นี่เจ้าค่ะ

ความเมตตา อยากช่วยเหลือผู้อื่นนั้นเป็นสิ่งดี แต่ก็ควรมีความพอดีด้วย เพราะถ้าให้มากไป ก็อาจทำให้เขาเสียคนได้ง่ายเพราะคอยพึ่งพาเราแต่ผู้เดียว ยิ่งถ้าให้เป็นเงินด้วยแล้ว เขาก็จะเห็นแต่เงินของเรามากกว่าอย่างอื่น ดังนั้นคุณจึงควรมีอุเบกขาด้วย อุเบกขาเป็นธรรมที่มาช่วยกำกับเมตตากรุณาไม่ให้เกินขอบเขต ทำให้เขารับผิดชอบตัวเอง

อุเบกขาไม่ได้หมายความถึงการวางเฉยเพราะเบื่อหน่ายไม่อินังขังขอบ แต่หมายถึงการวางใจเป็นกลางหรืออยู่นิ่ง ๆ เมื่อรู้ว่าการช่วยเขามากไปกว่านี้จะเป็นผลเสียต่อเขา อุเบกขาเกิดขึ้นได้ก็เพราะมีปัญญา รู้ว่าอะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ

จะวางใจเป็นอุเบกขาได้ ใหม่ ๆ ก็ต้องมีความอดทนด้วย คือไม่หวั่นไหวต่อคำพูดหรือสายตาที่เป็นลบของคนที่เคยได้รับจากเรา หรืออดทนต่อคำวิงวอนร้องขอของคนที่เรารักและปรารถนาดี สิ่งที่จะช่วยให้เราอดทนได้ก็คือ ความตระหนักว่าการนิ่งเฉยของเรา ไม่ยื่นอะไรให้เขานั้น เป็นผลดีต่อเขาในระยะยาว ไม่ใช่เพราะเราใจไม้ไส้ระกำหรือมุ่งร้ายต่อเขา

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved