ปุจฉา-วิสัชนา > หน่ายโลกเพราะเห็นโทษของมัน แล้วยังไงต่อ
กลับหน้าแรก

หน่ายโลกเพราะเห็นโทษของมัน แล้วยังไงต่อ

โดย พระไพศาล วิสาโล
วันที่ 5 สิงหาคม 2012
จากหน้า พระไพศาล วิสาโล - Phra Paisal Visalo

ปุจฉา วิสัชนา

ฝึกปฏิบัติธรรมมาหลายปี จนปัจจุบันรู้สึกว่าสิ่งต่าง ๆ บนโลกนี้ไม่ใช่สุขถาวร มองเห็นแต่มายา และจอมปลอม ที่มีเปลือกคอยหลอกให้หลงว่าคือความสุข หาความสุขที่ทำให้รู้สึกตื่นเต้น เร้าใจ แบบเมื่อก่อนไม่เจอ แม้แต่อาหารรสชาดก็ไม่อร่อยมากกก เหมือนเมื่อก่อน เพียงแต่อาจยังพอมีความอยากอาหารอยู่ แต่พอทานก็แค่รู้ว่ามีรสชาดดี หากแต่มันไม่อร่อยสดชื่นเหมือนเดิมอีก มีเพียงความสุขตามหน้าที่ที่เราเป็นอยู่

ผลคือไม่มีความตื่นเต้นเร้าใจใดใด จนบางทีเกิดความเบื่อหน่ายในโลกใบนี้ บางช่วงก็เบื่อ ๆ กับกิเลสทั้งในตัวเอง ที่ยังคงมีโกรธ เศร้า กลัว และกิเลสของคนบนโลก แต่ไม่ได้มีจิตคิดฆ่าตัวตาย ทุกวันก็ยังคงทำหน้าที่อย่างดีที่สุด สุดความสามารถ ยังคงมีจิตเมตตากับคนอื่นเสมอ หากแต่อยากทราบว่า เราจะวางใจอย่างไรให้ยังคงสามารถ มองเห็นประโยชน์ของโลกใบนี้ ว่าเราควรจะอยู่เพื่อทำสิ่งใด ไม่เบื่อหน่ายโลกมากไปกว่านี้ ด้วยไม่เห็นความบันเทิงเริงใจอื่นใด

การเกิดมาเป็นมนุษย์นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ดังนั้นเมื่อเกิดมาแล้วควรใช้โอกาสที่หายากนี้ให้เกิดประโยชน์อย่างเต็มที่ นั่นคือ ฝึกฝนพัฒนาตนจนเข้าถึงความสุขอันประเสริฐ ได้แก่ความสงบเย็นเป็นอิสระจากทุกข์ ขณะเดียวกันก็มุ่งทำประโยชน์ให้แก่เพื่อนมนุษย์ หากปฏิบัติธรรมได้อย่างถูกต้อง ย่อมพบความสงบเย็นอันเป็นสุขที่ประณีต และประเสริฐกว่าความสุขแบบโลก ๆ

ที่คุณเบื่อความสุขแบบโลก ๆ นั้นเป็นเพราะคุณเห็นโทษของมันแล้ว แต่สิ่งที่ขาดไปก็คือ การพบความสุขจากจิตที่เป็นอิสระจากทุกข์ ดังนั้นจึงควรใช้เวลาที่มีอยู่เพื่อการเข้าถึงภาวะดังกล่าว ซึ่งจะช่วยให้คุณสามารถบำเพ็ญประโยชน์เกื้อกูลผู้อื่นได้มากขึ้นและมีความสุขทุกขณะที่ได้ทำสิ่งนั้น

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved