ปุจฉา-วิสัชนา > ฝึกใจอย่างไรไม่ให้กลัวความพลัดพราก
กลับหน้าแรก

ฝึกใจอย่างไรไม่ให้กลัวความพลัดพราก

โดย พระไพศาล วิสาโล
วันที่ 20 กรกฎาคม 2012
จากหน้า พระไพศาล วิสาโล - Phra Paisal Visalo

ปุจฉา วิสัชนา

กราบนมัสการพระอาจารย์ค่ะ ดิฉันรู้สึกกลัวกับการพลัดพรากมาก ดิฉันควรเริ่มทำอย่างไรเพื่อฝึกให้สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องธรรมดา ไม่ทราบว่าจะเริ่มที่ตรงไหนดีคะ

หากคุณต้องการฝึกให้มองเห็นความพลัดพรากนี้เป็นธรรมดา ก็อาจเริ่มต้นจากการพิจารณาความจริงที่เรียกว่า อภิณหปัจจเวกขณ์ ซึ่งมีสาระดังนี้

“เรามีความแก่เป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความแก่ไปไม่ได้

เรามีความเจ็บไข้เป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความเจ็บไข้ไปไม่ได้

เรามีความตายเป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความตายไปไม่ได้

เราจะต้องพลัดพรากจากของรักของชอบใจทั้งนั้น

เรามีกรรมดีเป็นของตัว เราทำกรรมอันใดไว้ เป็นกรรมดีก็ตาม เป็นกรรมชั่วก็ตาม เราจะต้องเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น”

คุณลองพิจารณาบทนี้ทุกวันทั้งเวลาตื่นนอนและก่อนนอน เมื่อทำเป็นกิจวัตรแล้ว จากนั้นก็ลองพิจารณาให้เป็นรูปธรรมขึ้นอีกหน่อย กล่าวคือ หากคุณกลัวการพลัดพรากจากคนรัก ก็ขอให้นึกถึงคนรักแต่ละคน ว่าเขาไม่สามารถอยู่ในโลกนี้กับเราไปได้ตลอด สักวันหนึ่งก็จะต้องจากไป ไม่ช้าก็เร็ว ดังนั้นจึงควรทำดีต่อเขาทุกครั้งที่มีโอกาส เพื่อที่จะได้ไม่เสียใจหากถึงวันที่ต้องพรากจากกัน

ประการต่อมาก็คือเจริญมรณสติ โดยทำก่อนนอนทุกคืน กล่าวคือให้ระลึกว่า สักวันหนึ่งคุณก็ต้องตายจากโลกนี้ไป เมื่อไรไม่รู้ อาจจะไกลหรือใกล้ก็ได้ พิจารณาต่อไปว่า หากคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายของคุณ คุณพร้อมที่จะจากโลกนี้ไปหรือยัง พร้อมที่จะจากคนที่คุณรักไปหรือไม่ หากไม่พร้อม ก็ฝึกใจให้ลองปล่อยวางเขาอยู่เรื่อย ๆ การทำอย่างนี้ทุกคืนหรือบ่อย ๆ จะช่วยให้คุณพร้อมปล่อยวางเขาได้เมื่อถึงวันที่คุณต้องจากเขา ถ้าทำได้ก็จะช่วยให้คุณมีความพร้อมมากขึ้นในยามที่เขาเป็นฝ่ายจากคุณไป

ประการสุดท้าย เวลาไปงานศพหรือได้ข่าวคนตาย ขอให้น้อมใจนึกต่อไปว่า สักวันหนึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวก็ต้องเกิดขึ้นกับเราและคนที่เรารัก ใหม่ ๆ ใจจะต่อต้านหรือรู้สึกหดหู่เศร้าหมอง แต่ต่อมาก็จะคุ้นเคยและยอมรับความจริงดังกล่าวได้มากขึ้น

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved