ปุจฉา-วิสัชนา > ความสัมพันธ์ > เสียใจที่หงุดหงิดกับพ่อแม่
กลับหน้าแรก

เสียใจที่หงุดหงิดกับพ่อแม่

โดย พระไพศาล วิสาโล
วันที่ 27 มีนาคม 2012
จากหน้า พระไพศาล วิสาโล - Phra Paisal Visalo

ปุจฉา วิสัชนา

กราบนมัสการพระคุณเจ้า ลูกมีปัญหาอยากถามพระคุณเจ้าโดยปรกติลูกเป็นคนที่ศรัทธาในพระพุทธเจ้า ไปวัด ปฎิบัติธรรมเป็นประจำ อยู่บ้านก็สวดมนต์ฝึกให้สติอยู่กับตัว อยู่กับตัวเองไห้ได้

ลูกจะดูแลพ่อแม่ คือ จะเป็นคนรักทุกคนในครอบครัว ความตั้งใจที่กับมาอยู่ใกล้พ่อแม่ก็เพราะอยากพาแม่ไปวัด แม่ก็ดีไปวัดกับลูกตลอด แต่ลูกไม่เข้าใจทำไมวันมาฆะที่ผ่านมาลูกก็พาแม่ไปวัด หลวงพ่อประกาศชวนญาติโยมอยู่ปฎิบัติธรรม ลูกจะอยู่ แต่พอคิดว่าจะอยู่ลูกมีอาการเหมือนคนเป็นไข้มาหลายวันแล้วยังไม่หาย ลูกจึงกับบ้าน พอกับมาถึงบ้านก็เหมือนเป็นไข้จริง ๆ พ่อเดินมาหา มาคุยด้วยก็รู้สึกหงุดหงิดกับทุกคน แต่ก็ไม่ได้แสดงออกพยายามเตือนสติตัวเองตลอด แม่มาคุยด้วยก็ไม่อยากคุย เป็นอะไรที่ลูกไม่เคยเป็นอย่างนี้ ลูกคิดว่ามารกำลังครอบงำเราแล้วเราจะแพ้ไม่ได้ พอแม่เดินกับไปลูกรู้สึกสงสารแม่มาก เค้าไม่รู้จะไปไหนแค่อยากมาคุยด้วย มันเป็นอะไรที่ลูกไม่เข้าใจ ตัวเองแต่ลูกก็ไม่ได้ทำตามใจที่คิดไม่ดี แต่ทำตรงข้ามพาแม่ไปนั่งรถเล่นคุยกันไปตลาดก็รู้สึกดีขึ้นค่ะ เป็นเพราะอะไรค่ะลูกจะทำอย่างไรดีค่ะเวลาที่ใจเราไม่ดีค่ะ

 

คงเป็นเพราะคุณไม่ค่อยสบาย ใจก็เลยหงุดหงิด ไม่อยากพูดคุยกับใคร ประกอบกับคุณคงไม่มีนิสัยชอบสุงสิงพูดคุยกับใครมากนัก ก็เลยมีปฏิกิริยาแบบนั้นเมื่อคุณพ่อคุณแม่เข้ามาสนทนาด้วย อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร จึงไม่ควรรู้สึกแย่กับตัวเองมากนัก อย่างไรก็ตาม เป็นเรื่องดีที่คุณอยากปรับปรุงแก้ไขตนเองโดยเฉพาะเวลามีปฏิสัมพันธ์กับพ่อแม่

สิ่งหนึ่งที่จะช่วยได้มากเวลาคุณหงุดหงิดหรืออารมณ์ไม่ค่อยดี นั่นก็คือ รู้ตัวเวลาที่มีอาการแบบนั้น แค่รู้ตัวว่ากำลังหงุดหงิด ก็ช่วยให้ความหงุดหงิดสะดุดลง เวลารู้ตัวว่ากำลังโกรธ ความโกรธก็ชะงัก ถ้ารู้ชัดมาก ๆ ก็ทำให้อารมณ์เหล่านั้นหลุดไปจากใจได้ แต่ใหม่ ๆ ยังทำไม่ได้ถึงขนาดนั้น การรู้ตัวนั้นจะเกิดขึ้นได้ก็ต้องมีสติที่ไว ไม่ลืมตัวปล่อยใจไปตามอารมณ์

ทีนี้เมื่อรู้ตัวแล้วว่ากำลังอารมณ์ไม่ดี หากอารมณ์ยังคาหรืออ้อยอิ่งอยู่ในใจ ก็ต้องเตือนใจตัวเองว่าให้ระมัดระวังคำพูดและการกระทำของตน ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าเพิ่งพูดอะไรออกไป เพราะพูดแล้วอาจเกิดผลเสีย ต่อเมื่อรู้สึกดีขึ้นแล้วจึงค่อยพูดหรือทำในสิ่งที่สมควรทำ แต่ถ้าจำเป็นต้องพูดก็พยายามควบคุมอารมณ์ให้ได้

การหมั่นดูใจของตนอย่างสม่ำเสมอ จะช่วยให้มีสติหรือรู้ทันอารมณ์ได้ไวขึ้น เมื่อดูบ่อย ๆ ก็จะเห็นว่า ความหงุดหงิดนั้นอันหนึ่ง ใจก็อันหนึ่ง มันแยกจากกัน สติจะช่วยให้เห็นความหงุดหงิด แทนที่จะรู้สึกว่าฉันหงุดหงิด (คนที่ไม่มีสติ เวลาความหงุดหงิดเกิดขึ้น ก็จะรู้สึกว่าฉันหงุดหงิด แต่ไม่เห็นความหงุดหงิด) สองอย่างนี้ต่างกันมาก คุณลองมองดูให้ดี ถ้าคุณเห็นความหงุดหงิดบ่อย ๆ มันจะมาเยือนใจคุณน้อยลง นาน ๆ จะมาสักครั้ง และอยู่ได้ไม่นานก็ไป

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved