ปุจฉา-วิสัชนา > เซ็งเพื่อนร่วมงาน
กลับหน้าแรก

เซ็งเพื่อนร่วมงาน

โดย พระไพศาล วิสาโล
วันที่ 22 มกราคม 2012
จากหน้า พระไพศาล วิสาโล - Phra Paisal Visalo

ปุจฉา วิสัชนา

ตอนนี้ที่โรงพยาบาลมีน้องแพทย์ที่เป็นผู้หญิง 2 คนค่ะ อายุห่างกันประมาณ 2 ปี จบมหาวิทยาลัยเดียวกัน นึกว่าจะไม่ค่อยมีเรื่องอะไรใช่มั้ยคะ แต่ก็มีจนได้ น้องใหม่จะเป็นน้องแพทย์ที่ชอบเจ๊าะแจ๊ะหน่อย ก็ทำให้ตรวจคนไข้ได้น้อยกว่าพี่ พี่แพทย์ก็มักจะมาบ่นให้ฟัง เรื่องความเซ็งความเบื่อที่โดยน้องเอาเปรียบ หน้าตาก็ดูไม่มีความสุข แต่พี่แพทย์ก็ไม่ละทิ้งหน้าที่นะคะ แต่ดิฉันอยากให้คุณหมอทำงานไปด้วย และก็มีความสุขไปด้วยจริง ๆ เลยค่ะจะพูดยังกับคุณหมอดีคะ

คุณน่าจะลองแนะนำหมอคนพี่ว่า อย่าไปจดจ่อใส่ใจกับคนอื่นมากนัก โดยเฉพาะหมอรุ่นน้องคนนั้น เพราะการเปรียบเทียบนั้นเป็นที่มาแห่งความทุกข์ได้ง่าย ๆ เวลาทำงาน

ควรใส่ใจกับคนไข้ที่อยู่ตรงหน้า การดูแลเขาอย่างดีที่สุดจะช่วยให้เรามีความสุขได้ง่าย
โดยเฉพาะเมื่อเขามีสุขภาพดีขึ้น สำหรับหมอแล้ว ความสุขของคนไข้นำมาซึ่งความสุขของหมอ ควรใช้ความสุขแบบนี้หล่อเลี้ยงใจ จะช่วยให้ทำงานได้อย่างไม่ทุกข์

มีหมอฟันคนหนึ่งเวลาท้อแท้กับงาน เธอจะนึกถึงข้อความที่ผู้ป่วยเขียนให้เธอบนกระเบื้องสีขาว ล้อมรอบด้วยดอกไม้รูปหัวใจ ข้อความนั้นมีว่า

Rose may fade
Flowers may die
Other may forget you
But never shall I

เมื่อทำงาน ขอให้เหนื่อยอย่างเดียว คือเหนื่อยกาย แต่อย่าให้เหนื่อยใจด้วย แต่ถ้าเรามัวคิดถึงคนที่กินแรงเรา เราจะเหนื่อยทั้งกายและใจ ดังนั้นจึงน่าจะถามตัวเองว่า จะเลือกเหนื่อยอย่างเดียว หรือเหนื่อยสองอย่าง ถ้าเลือกอย่างแรก ก็อย่าไปโกรธหรือตำหนิคนที่กินแรงเรา เอาเปรียบเรา จดจ่ออยู่กับงานและทำให้ดีที่สุด ถ้าทำอย่างนั้นได้แม้กายจะเหนื่อย แต่ใจจะมีความสุขหรือเพลินกับงานที่ทำ

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved