ปุจฉา-วิสัชนา > ทำอย่างไรจึงเพียง 'รู้' โดยไม่ 'คิด'
กลับหน้าแรก

ทำอย่างไรจึงเพียง 'รู้' โดยไม่ 'คิด'

โดย พระไพศาล วิสาโล
วันที่ 23 กรกฎาคม 2011
จากหน้า พระไพศาล วิสาโล - Phra Paisal Visalo

ปุจฉา วิสัชนา
กราบนมัสการพระอาจารย์คะ พยายามจะอยู่กับปัจจุบันโดยการมีสมาธิกับสิ่งที่ทำอยู่ แต่ไม่สามารถลบความคิด หรือเสียงที่บอกตัวเองออกไปได้ เช่น ถ้ากำลังหั่นผักอยู่ ใจก็จะคิดว่า 'หั่นผักๆๆ' จะเป็นแบบนี้กับทุกอย่างที่ทำ ตอนหลังเลยลองเปลี่ยนมาเป็นสวดมนต์ในใจไปซะเลย อย่างนี้ก็ยังไม่เรียกว่ามีสมาธิใช่ไหมคะ? แล้วควรจะทำยังไงดีให้มันไม่ออกมาเป็นความคิดคะ
เข้าใจว่าเสียงดังกล่าวเกิดจากที่คุณย้ำเตือนกับตัวเองบ่อย ๆ เวลาทำสิ่งนั้น อาจเกิดจากความพยายามที่จะทำให้ใจสงบ หรือคิดว่านี้เป็นการเจริญสติทำให้จิตอยู่กับปัจจุบัน ทางแก้ก็คือ อย่าไปสนใจเสียงนั้น ปล่อยมันไป อย่าไปคิดกำจัดเสียงนั้น เพราะยิ่งอยากให้มันหาย มันก็จะยิ่งแข็งขืนและรังควานหนักขึ้น เพียงแค่ไม่สนใจมัน หรือวางใจเป็นกลางกับมัน ไม่นานมันก็หายไป

สำหรับการสวดมนต์นั้น หากสวดมนต์เป็นเวลา จะดีกว่าสวดมนต์ขณะที่กำลังทำงาน เพราะการทำเช่นนั้นจะทำให้ไม่มีสติและสมาธิกับงานนั้น ยิ่งกว่านั้นต่อไปก็จะมีเสียงสวดมนต์ในใจดังรบกวนคุณอยู่เสมอ

การจะมีสมาธิกับงานนั้น คุณเพียงแต่น้อมใจอยู่กับงานนั้น ไม่ปล่อยใจลอย พอใจลอย ก็มีสติรู้ทัน ดึงใจกลับมาที่งานนั้น ก็พอแล้ว ไม่ต้องทำอะไรนอกจากนั้น ให้ถือหลักง่าย ๆ ว่า ตัวอยู่ไหน ใจอยู่นั่น ทำใหม่ ๆ ใจจะลอยเป็นส่วนใหญ่ แต่ถ้ารู้ทันมันบ่อย ๆ ใจก็จะอยู่กับงานได้นานขึ้น จนเกิดสมาธิในงานนั้น

รวบรวมงานเขียนและบทความของพระไพศาล วิสาโล www.visalo.org  korobiznet เอื้อเฟื้อพื้นที่   
webmaster    ๒๕๕๒ All Rights ไม่ Reserved